تلقين‌پذيرى ازجمله عطاياى خداوند است كه به مشيت حكيمانهء او در ضمير بشر مستقر گرديده است . اين عطيه گرانقدر از سرمايه‌هاى تكامل انسان‌هاست به شرط آن كه در مسير صحيح قرار گيرد و غذاى عقلى و عملى در آن راه يابد . اولياى معصوم ما براى اين كه پيروان خود را از خطر تمنيّات نفس يا وسوسه‌هاى شيطان تا حد ممكن حفظ كنند ، در پاره‌اى از معاشرت‌هاى اجتماعى كه مىتواند زمينه‌ساز تلقين‌هاى نادرست باشد ، نكته‌هايى را آموخته‌اند ؛ زيرا تمنيات انسانى كه همان اميال و اشتها به چيزهاى مورد علاقه و رغبت نفس است كه در خاطر و دل پرورانده مىشود چه شدنى باشد يا نباشد . آرزوهاى آدمى از جمله عطاياى پروردگار است كه به انسان‌ها ارزانى داشته است كه مايهء آبادى دنيا و ريشهء تحرك و فعاليت است . آرزوى نيل به كمال ؛ اهل علم را به حوزه‌هاى علمى مىكشاند و آرزوى سوديابى ؛ مردم را به تجارت و كشاورزى وادار مىكند ، همهء اينها رحمت و لطفى براى امت اسلام است تا پويايى و كوشش داشته باشند و از بركت آن كافران و گمراهان همه بهره ببرند . آرزوهايى كه رنگ حقيقت و واقعيت‌بينى دارد ؛ سرچشمهء سعادت مادى و معنوى است . تمنّيات باطل و آرزوهاى خيالى كه مايهء تضييع عمر و سد راه تكامل است ، نه تنها رحمت نيست ، بلكه از القائات شيطانى و ابزار گمراه سازى اوست . حضرت على عليه السلام مىفرمايد : الْامَلُ سُلْطانُ الشَّياطينِ عَلى قُلُوبِ الْغافِلينَ . « 1 » آرزو ، غلبهء شيطان‌ها بر دلهاى بىخبران است . البته مقصود ، اميدها و آرزوهاى باطل است كه بر انسان‌ها مسلّط مىشود و چشم دل را كور كرده و اسباب فريب دادن انسان‌ها را فراهم مىكند . و همچنين صفات رذيلهء ديگر مانند حسدورزى و بدگمانى كه از كليدهاى شرارت و سركشى

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 312 ، حديث 7206 .